یک حقیقت ناخوشایند درباره جراحی های پلاستیک صورت این است که گاهی بیماران از نتیجه زیبایی نهایی یک روند گزینشی، راضی نیستد. جراحی بینی نیز از این امر مستثنی نیست. یک جراح بینی بی تجربه، که از تکنیک های منسوخ شده استفاده کرده و فاقد صلاحیت های مربوط به برقراری تعاملات بیمار- پزشک می باشد، نتیجه رینوپلاستی را تحت تاثیر منفی قرار داده و نهایتاً جراحی بینی ترمیمی را الزامی می نماید.

جراحی بینی ترمیمی

وقتی رینوپلاستی تنها با هدف خلق هارمونی صورت از طریق اصلاح اندازه و شکل بینی، انجام شود، ممکن است الگوی جریان هوا در مجاری بینی را مختل کند. در حالت برعکس نیز، تمرکز مطلق بر روی بهبود تنفس، می تواند بر روی شکل ظاهری بینی تاثیر بگذارد. به دلیل پیچیدگی ساختار بینی، گاهی نتایج نامطلوبی ایجاد می شود.

جراحی ترمیمی بینی معمولاً در حدود یک سال بعد از جراحی اولیه انجام می شود و بعنوان یک روند جراحی ثانویه، به دلیل افزایش سطح دشواری روند، در مقایسه با جراحی اولیه، هزینه بیشتری دارد.

طبق برآوردهای انجام شده، تقریبا 10 تا 15 درصد بیمارانی که تحت جراحی زیبایی بینی قرار می گیرند، در خصوص جراحی بینی ترمیمی، اعلام درخواست می نمایند. باید خاطر نشان کنیم که تنها یک جراح صاحب تجربه در زمینه جراحی بینی ترمیمی می تواند نتایج جذابی را از اجرای روند، خلق نماید.

جراحی بینی ترمیمی، چه زمان راه حلی کارساز می باشد؟

در طول هر روند زیبایی صورت، بیمار با محدودیت های جراحی روبرو می شود. آناتومی صورت و بینی و تناسب آنها با یکدیگر، یکی از پارامترهایی است که باید مد نظر قرار گیرد.

به دلیل طولانی بودن فرایند بهبود بعد از جراحی بینی، بیمار باید در انتخاب جراح بینی خود چنان دقتی را به کار بندد که حتی المقدور، نیاز به انجام جراحی بینی ترمیمی، ایجاد نشود.

گذشته از همه اینها، جراحی بینی ترمیمی، بهترین گزینه برای بیمارانی است که نتایج زیبایی و عملکردی خلق شده از جراحی بینی اولیه در آنها، در طیف رضایت بخشی قرار نداشته باشد.

مشکلات قابل درمان با جراحی بینی ترمیمی

هرچند مورد مربوط به هر بیمار، متفاوت است، ولی در یک بیان کلی، جراحی بینی ترمیمی یا جراحی بینی ثانویه، می تواند شکل، انداره، و عملکرد بینی را تغییر داده و اصلاح نماید. گاهی در اولین جراحی بینی بیمار، بافت برداشته شده، به اندازه کافی نبوده و بینی، بسیار پهن یا برجسته دیده می شود. جراحی بینی ثانویه می تواند عوارض جانبی خلق شده از روند اولیه، از قبیل بافت اسکار را نیز درمان نماید.

در مواردی که مقدار زیادی بافت، از بینی برداشته شده باشد، پزشک استفاده از ایمپلنت یا تکنیک های گرافت را برای بازسازی ویژگی های آسیب دیده در بینی، انتخاب می کند. در بیمارانی که از مشکلات تنفسی رنج می برند، پزشک، درمان سپتوم را برگزیده و تکنیک های بازسازی را برای رفع دغدغه های آناتومیکی، مورد استفاده قرار می دهد.

مشکلات قابل درمان بوسیله جراحی بینی ترمیمی، شامل سوراخ های بینی پینچ دار، انسداد شدید مجاری بینی یا شکل گیری بافت اسکار در طول فرایند بهبود می باشد.

  • نوک بینی پیچ دار

یک نوک بینی پیچ دار، گلایه ای است که بیشتر بیماران رینوپلاستی را درگیر خود کرده است و در آن، بخش انتهایی بینی به شکل فشرده شده و غیر ایده آل بوده و تنفس را با مشکل روبرو می کند. این حالت به دلیل برداشته شدن بیش از حد غضروف از نوک بینی، اتفاق می افتد. با گذر زمان، نوک بینی، ساختار پشتیبان خود را از دست می دهد و در نتیجه شکل نوک بینی پینچ دار، بوجود آمده و شکل سوراخ های بینی، تخریب می شود.

  • بینی کوتاه

پس از رینوپلاستی، برخی بیماران، به دلیل برداشت بیش از حد غضروف، کوتاه شدن بینی را تجربه می کنند. این موقعیت اغلب از طریق پیوند غضروف برای توسعه ساختار پشتیبان، یا با استفاده از گرافت های تخصصی برای بازیابی شکل طبیعی تر، درمان می شود.

  • بینی کج

بینی کج نیز اغلب در اثر وارد آمدن آسیب، اتفاق افتاده و می تواند گاهی اوقات حتی بعد روند رینوپلاستی اولیه نیز تداوم داشته باشد. رینوپلاستی ترمیمی، استخوان و غضروف را برای خلق ظاهری خوشایند از نظر زیبایی و تقارن، سازماندهی می کند. پزشک تکنیک های یونیکی را برای اصلاح مشکلات بینی کج، مورد استفاده قرار می دهد.

روند جراحی بینی ترمیمی

جراحی بینی ترمیمی مثل جراحی بینی اولیه، از طریق یکی از رویکردهای جراحی باز یا بسته، انجام می شود. در دستاورد بسته، حداقل جای زخم به دلیل ایجاد برش ها در داخل بینی، بر جای مانده و کل روند جراحی بینی ترمیمی، از طریق سوراخ های بینی انجام می شود.

گاهی برای اصلاح ایرادات بر جای مانده از جراحی بینی اولیه، دستاورد باز مورد استفاده قرار می گیرد. در این رویکرد، برشی در ستونچه بین دو سوراخ بینی ایجاد می شود. یک پزشک ماهر تلاش می کند تا این برش را به صورت استراتژیک ایجاد کند تا حداقل جای زخم از آن بر جای بماند. در دستاورد رینوپلاستی باز، پزشک می تواند به دلیل وسعت میدان دید، تسلط و دسترسی بهتری بر روی ساختارهای داخلی داشته باشد.

ریکاوری جراحی بینی ترمیمی

بیماران جراحی بینی ترمیمی گاهی دشواری در تنفس را در طول یک الی دو هفته ریکاوری بعد از عمل، تجربه می کنند. علت اصلی دشوار بودن تنفس، تا حد زیادی به دلیل تورم می باشد. التهاب و کبودی نیز معمولاً در اطراف چشم ها ایجاد می شود. داروهای مسکن برای کنترل درد در طول روند بهبود، تجویز می شود.

فعالیت نرمال در بیشتر بیماران در روز دهم بعد از عمل، از سر گرفته می شود. بلند کردن اجسام سنگین تا سه هفته ممنوع می باشد. ورزش های تماسی، که احتمال وارد آمدن ضربه به بینی در آنها بالاست، باید تا شش هفته یعنی تا زمان بهبود کامل استخوان مورد اجتناب واقع شود.

جراحی بینی ترمیمی بعد از جراحی بینی اولیه

بیشتر پزشکان به بیمار توصیه می کنند قبل از قرار گرفتن تحت جراحی ترمیمی، به مدت 12 تا 18 ماه دست نگه دارند. فرایند بهبود، بعد از روند رینوپلاستی اولیه، یک فرایند طولانی بوده و طول مدت آن در بیماران مختلف، متغیر است. بعلاوه، فروکش شدن کامل تورم نیز به چند ماه زمان نیاز دارد.

به محض اینکه بینی روند بهبود اولیه خود را سپری نمود و نتیجه نهایی آشکار شده، رضایت بخش واقع نشد، می توان جراحی بینی ترمیمی را انجام داد. اجرای روند جراحی ، زودتر از سپری شدن دوره کامل بهبود بینی، می تواند تاثیرات منفی را بر روی نتیجه جراحی بینی ثانویه بر جای بگذارد.

آیا جراحی بینی ترمیمی دردناک است؟

پزشک، داروهای مسکن را بعنوان یکی از معیارهای اقدامات قبل از روند، تجویز می نماید. این داروها می تواند به بیمار در مدیریت کردن درد احتمالی تجربه شده، کمک کند. همچنین گرفتگی بینی یا فشار سینوسی نیز با مصرف داروهای غیر نارکوتیک، قابل کنترل می باشد.

جراحی بینی ترمیمی چقدر طول می کشد؟

یک روند کامل جراحی بینی ترمیمی اغلب به 2 الی 3 ساعت زمان، نیاز دارد. در موارد بسیار پیچیده، گاهی این زمان، طولانی تر می شود.